Blog

Πιπίλα: Εχθρός ή φίλος του παιδιού;

Τα παιδιά, κατά τα τη διάρκεια της βρεφικής τους ηλικίας , έχουν την τάση να πιπιλίζουν. Αυτή η νευρομυϊκή ικανότητα σχετίζεται άμεσα με τη ανάπτυξη κάποιων βασικών λειτουργιών του παιδιού όπως είναι η μάσηση, η κατάποση, η παραγωγή ήχων και η διαμόρφωση της ομιλίας. 

Παιδιά και άρνηση/αδυναμία λήψης στερεών τροφών

Στον πρώτο χρόνο της ζωής τους τα παιδιά τρώνε «πατημένες» και ψιλοκομμένες τροφές, ενώ τον δεύτερο χρόνο υπάρχει μεγάλη αύξηση των υφών που μπορούν να διαχειριστούν, έστω και με διαφυγή φαγητού και σιέλου όσο μασάνε, η οποία εξαλείφεται μέχρι τα 2,5 έτη. 

Όλο και περισσότερα παιδιά τείνουν να μην ακολουθούν την παραπάνω πορεία εξέλιξης σίτισης, αποφεύγοντας στερεές τροφές, όπως το κρέας, και προτιμώντας ρευστές και πολτοποιημένες τροφές. 

Όμως, γιατί συμβαίνει αυτό;

Ανάπτυξη Κοινωνικών Δεξιοτήτων μέσα από κοινωνικές ιστορίες και παιχνίδι

Eνα παιδί που δεν έχει επαρκείς κοινωνικές δεξιότητες δυσκολεύεται να παίξει ομαδικά, να αποκτήσει και να διατηρήσει φίλους, να προσαρμοστεί στο εκάστοτε σχολικό πλαίσιο και γενικά να ακολουθεί κανόνες και διαδικασίες. Πιο συγκεκριμένα, η ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων σε παιδιά με διαταραχές, όπως ο Αυτισμός ή η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής- Υπερκινητικότητας, δεν συντελείται ως αποτέλεσμα τυπικής  ωρίμανσης αλλά ως μια μαθημένη συμπεριφορά.

Pages